Znak, system, akt komunikacji i funkcje językowe. Na kartkówce i tak wszystko sprowadzi się do jednego pytania: czy po przeczytaniu zdania umiesz powiedzieć, po co ktoś je powiedział. Tu jest reszta od zera, plus generator, który będzie Ci rzucał wypowiedziami, aż przestaniesz się zastanawiać.
9 działów3 generatory bez końcaklikany diagram48 fiszek40 pytań w quizieok. 40 min
Czym jest znak
Punkt wyjścia całego tematu. Definicja z lekcji jest krótka i warto ją umieć dosłownie, bo za nią idzie wszystko inne.
Znak to element rzeczywistości, który nie odsyła do samego siebie, ale do czegoś poza nim. Dym nie jest ciekawy jako dym. Jest ciekawy dlatego, że znaczy ogień.
Cokolwiek może być znakiem, jeśli ktoś potrafi odczytać, do czego odsyła. Krzesło nie jest znakiem, dopóki jest tylko krzesłem. Ale krzesło postawione w poprzek drzwi już znaczy „nie wchodź” i w tym momencie staje się znakiem.
Każdy znak ma dwie strony
Forma (to, co postrzegasz)
czerwone światło na skrzyżowaniu
ciąg dźwięków albo liter: k-o-ń
uniesiona ręka
czarno-biała szachownica na mecie
Znaczenie (to, do czego odsyła)
stój
duże zwierzę, na którym da się jeździć
chcę coś powiedzieć
koniec wyścigu
Znak działa tylko wtedy, gdy obie strony znają ten sam związek formy ze znaczeniem. Kto nie wie, co oznacza szachownica, zobaczy wzorek, a nie informację.
Dwa rodzaje znaków
Znaki naturalne
powstały na mocy związku naturalnego, zwykle przyczynowo-skutkowego
nikt ich nie ustalał ani nie wymyślał
istnieją niezależnie od człowieka i jego umowy
znaczą to samo wszędzie: ślady na śniegu znaczą to samo w Polsce i w Japonii
przykłady: dym (ogień), ślady na śniegu, chmury (deszcz), gorączka (choroba), zapach spalenizny
Znaki konwencjonalne (umowne)
powstały celowo, na mocy umowy między ludźmi
ktoś je ustalił i trzeba się ich nauczyć
poza daną grupą mogą nic nie znaczyć albo znaczyć co innego
da się je zmienić, bo to tylko ustalenie
przykłady: znaki drogowe, flagi na torze wyścigowym, nuty, cyfry, alfabet Morsea, gesty, emotikony oraz język
Test, który rozstrzyga w sekundę: zapytaj, czy ktoś musiał się umówić, że to coś znaczy. Dym znaczy ogień, bo fizyka. Czerwone światło znaczy „stój”, bo ludzie tak ustalili i równie dobrze mogliby ustalić odwrotnie.
Uwaga na sprytne przykłady. Czerwona flaga na torze F1 jest znakiem konwencjonalnym, bo ustalono ją w regulaminie. Ale dym z bolidu jest znakiem naturalnym, bo coś się właśnie pali. Ta sama sytuacja, dwa różne rodzaje znaków, i zwykle właśnie taka para pojawia się na kartkówce.
Sprawdź się
Język jako system
Dlaczego mówimy, że język jest systemem, a nie workiem ze słowami. I co to są kompetencje językowe.
Schemat z lekcji
Słownik bez gramatyki daje stos wyrazów: koń, siodło, galop, ja. Gramatyka bez słownika nie daje nic. Dopiero razem tworzą system, w którym ze skończonej liczby słów da się zbudować nieskończoną liczbę zdań. I to jest cała sztuczka języka.
System to nie zbiór, lecz zbiór plus reguły wiążące elementy ze sobą. Dlatego zmiana jednego elementu zmienia całość: „Pies ugryzł chłopca” i „Chłopca ugryzł pies” mają te same słowa, a co innego znaczą.
Dlaczego język jest systemem znaków konwencjonalnych
Znaków, bo wyraz nie odsyła do samego siebie: ciąg liter k-o-ń odsyła do zwierzęcia.
Konwencjonalnych, bo nic w brzmieniu słowa „koń” nie przypomina konia. Dowód: Anglik mówi horse, Hiszpan caballo, a zwierzę jest to samo. Gdyby związek był naturalny, wszyscy używaliby jednego słowa.
Systemem, bo znaki nie leżą luzem, tylko rządzą się regułami łączenia.
Wyjątek, który potwierdza regułę: wyrazy dźwiękonaśladowcze (bzyczeć, mruczeć, bum) są mniej umowne, bo naśladują dźwięk. A i tak różnią się między językami: polski kogut robi „kukuryku”, angielski „cock-a-doodle-doo”. Nawet naśladowanie jest umowne.
Kompetencje językowe
kompetencja językowato, co wieszZnajomość słownika i gramatyki danego języka: zasób słów plus umiejętność budowania z nich poprawnych zdań. Dzięki niej rozumiesz i tworzysz wypowiedzi, których nigdy wcześniej nie słyszałaś.
kompetencja komunikacyjnato, co potrafisz z tym zrobić
Umiejętność użycia języka stosownie do sytuacji: do kogo mówisz, gdzie i w jakiej roli. Dzięki niej wiesz, że do dyrektora nie piszesz „elo, mam sprawę”, choć gramatycznie zdanie jest bez zarzutu.
Różnica na jednym przykładzie: ktoś, kto zna polskie słowa i reguły, ale mówi „Siema” na pogrzebie, ma kompetencję językową i nie ma komunikacyjnej. Zdanie poprawne, sytuacja nie.
Cechy języka, które warto wymienić
Akt komunikacji językowej
Model Romana Jakobsona: sześć elementów, które występują w każdej sytuacji porozumiewania się. Kliknij element na schemacie, żeby zobaczyć, co to dokładnie jest.
Akt komunikacji językowej to sytuacja werbalnego (językowego) porozumiewania się z drugim człowiekiem. Werbalny znaczy: za pomocą słów. Gest, spojrzenie i wzruszenie ramion to komunikacja niewerbalna.
Sześć elementów w sześciu zdaniach
element
co to jest
przykład
nadawca
osoba, która mówi lub pisze do kogoś
nauczycielka na lekcji
odbiorca
osoba, która słucha albo czyta i rozumie komunikat
klasa
komunikat
to, co zostało powiedziane lub napisane
„Na sprawdzianie będą funkcje liniowe”
kod
wspólny dla nadawcy i odbiorcy system znaków
język polski
kontakt (kanał)
droga przekazywania komunikatu; bezpośredni albo pośredni
rozmowa twarzą w twarz, telefon, czat, list
kontekst
pozajęzykowa rzeczywistość znana obu stronom, do której odsyła komunikat; to, o czym się informuje
nadchodzący sprawdzian z matematyki
Najczęstsza pomyłka:kontakt to jak komunikat dociera (powietrze, telefon, papier), a kontekst to o czym jest i w jakiej sytuacji pada. Dwa podobne słowa, dwa zupełnie różne elementy, i kartkówki to uwielbiają.
Rozbiór przykładowego komunikatu
„Dzień dobry. Zanim zaczniemy cykl lekcji o funkcjach liniowych, chciałbym poinformować was, na jakie kwestie macie zwrócić uwagę i jakie typy zadań pojawią się na sprawdzianie”.
nadawca
nauczyciel
odbiorca
uczniowie, czyli klasa
komunikat
wypowiedziane zdania o tym, co będzie na sprawdzianie
kod
język polski, w odmianie oficjalnej
kontakt
bezpośredni, mowa w sali lekcyjnej
kontekst
lekcje matematyki i zbliżający się sprawdzian z funkcji liniowych
Na kartkówce takie polecenie brzmi zwykle: wskaż elementy aktu komunikacji w podanej wypowiedzi. Odpowiadasz dokładnie w tej kolejności, po jednym słowie na element. Nie trzeba zdań.
Który to element?
Warunki udanej komunikacji
wspólny kod — obie strony muszą znać ten sam język. Po to się uczysz hiszpańskiego.
sprawny kontakt — jeśli zasięg pada w połowie zdania, komunikat nie dociera
wspólny kontekst — „to było wczoraj” nic nie znaczy dla kogoś, kto nie wie, o czym mowa
czytelny komunikat — za cicho, za szybko albo zbyt zawile to też awaria
chęć odbiorcy — ktoś, kto nie słucha, nie jest odbiorcą, tylko świadkiem
Funkcje językowe
Funkcja językowa to cel wypowiedzi: po co nadawca w ogóle otworzył usta. Jedna wypowiedź może pełnić kilka funkcji naraz, ale zwykle jedna jest najważniejsza i to o nią pytają.
Skąd się bierze siedem funkcji
Jakobson zauważył rzecz, która porządkuje cały temat: każda funkcja odpowiada jednemu elementowi aktu komunikacji. Wypowiedź nastawiona na nadawcę jest ekspresywna, nastawiona na odbiorcę impresywna, nastawiona na sam komunikat poetycka, i tak dalej. Jeśli zapamiętasz tę siatkę, nie musisz uczyć się definicji na pamięć, bo wyprowadzisz je sama.
Szósty element, kontekst, odpowiada funkcji komunikatywnej (informatywnej): komunikat odsyła do rzeczywistości i o niej informuje. A na dokładkę jest jeszcze funkcja stanowiąca (sprawcza), która do modelu Jakobsona nie należy, ale w podręczniku stoi obok, więc traktujemy ją jak pełnoprawną siódmą.
Wszystkie funkcje po kolei
Kliknij nazwę: dostaniesz cel, przykład, typowe środki i formy wypowiedzi. Dokładnie te cztery rubryki, które są w tabelce z podręcznika.
Dwie funkcje specjalne
Perswazyjna
szczególna odmiana funkcji impresywnej
nie rozkazuje wprost, tylko przekonuje, kusi, wywiera presję
przykład: „To najlepszy telefon. Musisz go mieć!”
formy: reklama, teksty propagandowe, mowa polityczna, kampania społeczna
Magiczna
szczególna odmiana funkcji stanowiącej
słowo ma zmieniać rzeczywistość samo przez się, mocą wypowiedzenia
przykład: „Stoliczku, nakryj się!”
środki: tryb rozkazujący, partykuła niech
formy: zaklęcia, klątwy, a współcześnie życzenia („Niech Ci się darzy”)
Jak je zapamiętać bez wkuwania: perswazyjna należy do impresywnej, bo obie działają na odbiorcę, tylko perswazyjna robi to miękko. Magiczna należy do stanowiącej, bo obie zmieniają rzeczywistość, tylko magiczna liczy na to, że wystarczy powiedzieć.
Stanowiąca, czyli słowa, które coś robią
Funkcja stanowiąca (sprawcza) to wypowiedź, która zmienia rzeczywistość pozajęzykową, czyli coś w świecie i w życiu społecznym. Nie informuje o zmianie, tylko jej dokonuje w momencie wypowiedzenia.
„Zarządzam, że od jutra lekcje zaczynają się o 8.15” — i od jutra naprawdę się zaczynają
„Ogłaszam was mężem i żoną” — para jest małżeństwem dopiero po tych słowach
„Obiecuję, że oddam” — obietnica powstaje przez samo powiedzenie
„Wyścig zostaje przerwany” — ogłoszone przez dyrekcję zawodów, i bolidy zjeżdżają
Test na funkcję stanowiącą: czy po wypowiedzeniu tego zdania coś w świecie jest inaczej niż przed? Jeśli tak i jeśli zmieniło się właśnie dlatego, że ktoś to powiedział — to funkcja stanowiąca. „Lekcje zaczynają się o 8.15” jest tylko informacją. „Zarządzam, że od jutra lekcje zaczynają się o 8.15” jest decyzją.
Rozpoznaj funkcję
Najbardziej punktowana umiejętność z całego tematu: dostajesz wypowiedź, podajesz funkcję. Generator losuje bez końca, więc da się przy nim siedzieć tak długo, aż zacznie być nudno.
Algorytm na trzy pytania. 1) Czy wypowiedź coś zmienia w rzeczywistości przez samo wypowiedzenie? To stanowiąca. 2) Jeśli nie, to czyja obecność jest najmocniej słyszalna: nadawcy (ekspresywna), odbiorcy (impresywna), kontaktu (fatyczna), języka (metajęzykowa), samego kształtu tekstu (poetycka)? 3) Jeśli żadna z nich nie wysuwa się na pierwszy plan, a zdanie po prostu informuje — komunikatywna.
Generator wypowiedzi
Posortuj środki językowe
Każda funkcja ma swoje typowe środki. Kliknij środek, potem funkcję, do której najczęściej należy.
Wypowiedzi, które lubią podchodzić
„Czy mógłbyś zamknąć okno?”
Gramatycznie pytanie, w rzeczywistości prośba. Funkcja impresywna, bo celem jest skłonienie odbiorcy do działania, a nie uzyskanie informacji, czy mógłby.
„Ale mamy ładną pogodę” w windzie
Nikogo nie obchodzi pogoda. Chodzi o przerwanie ciszy, więc funkcja fatyczna, mimo że zdanie wygląda na informację.
„Wyraz język jest pochodzenia prasłowiańskiego”
Informacja, owszem, ale o języku. Dlatego funkcja metajęzykowa, która wygrywa z komunikatywną zawsze, gdy tematem jest sam język.
„Uwielbiam komiksy!”
Zdanie niby informuje o upodobaniach, ale słychać w nim przede wszystkim nadawcę i jego emocje. Funkcja ekspresywna.
Zasada rozstrzygająca spory: patrz na główny cel nadawcy, nie na formę gramatyczną zdania. Pytajnik nie znaczy, że to pytanie, a zdanie oznajmujące nie znaczy, że to informacja.
Środki i formy wypowiedzi
Tabela zbiorcza z podręcznika, tylko ułożona tak, żeby dało się ją czytać w metrze. Plus gra w dopasowywanie, bo to jest dokładnie ten typ wiedzy, który wypada z głowy w dniu kartkówki.
funkcja
cel
typowe środki
formy wypowiedzi
komunikatywna (informatywna)
przekazanie informacji
zdania oznajmujące, sformułowania jednoznaczne i rzeczowe, brak emocji
tekst naukowy, ogłoszenie, powiadomienie, sprawozdanie
ekspresywna
wyrażanie uczuć i opinii nadawcy
słownictwo nacechowane emocjonalnie i oceniające, wykrzyknienia, pytania retoryczne, zdrobnienia, zgrubienia
pamiętnik, dziennik, list, recenzja, literatura piękna
impresywna
skłonienie odbiorcy do określonych reakcji: zachęcenie, poinstruowanie, nakazanie
apostrofy, czasowniki w trybie rozkazującym, bezokoliczniki, zdania pytające i wykrzyknikowe
polecenie, regulamin, instrukcja, podanie
perswazyjna odmiana impresywnej
przekonanie odbiorcy, nakłonienie go bez rozkazywania
to samo co w impresywnej, plus wartościowanie, stopień najwyższy, powtórzenia
teksty propagandowe, reklama
poetycka
wywołanie przeżyć estetycznych, zwrócenie uwagi na właściwości samego tekstu
środki stylistyczne: epitety, porównania, metafory, onomatopeje, powtórzenia, apostrofy
literatura piękna, teksty retoryczne, a także codzienne sytuacje, gdy nadawca chce odświeżyć język
metajęzykowa
przekazanie informacji o języku, jego składnikach i zasadach
słownictwo z zakresu nauki o języku
wypowiedzi i teksty pisane na temat języka
fatyczna
nawiązywanie lub podtrzymywanie kontaktu
zwroty grzecznościowe, formuły powitalne i pożegnalne, pytania sprawdzające kontakt
codzienne sytuacje komunikacyjne
stanowiąca (sprawcza)
zmiana w rzeczywistości pozajęzykowej, w życiu społecznym
czasowniki o znaczeniu sprawczym w czasie teraźniejszym, specjalne formuły prawne
zarządzenia, akty prawne, śluby, przyrzeczenia
magiczna odmiana stanowiącej
zmiana rzeczywistości mocą samego słowa
czasowniki w trybie rozkazującym, partykuła niech
zaklęcia, klątwy, współcześnie: życzenia
Przykładowe wypowiedzi z podręcznika
wypowiedź
funkcja
Pociąg z Gdańska do Warszawy jest opóźniony 15 minut.
komunikatywna
Uwielbiam komiksy!
ekspresywna
Zamknij drzwi!
impresywna
To najlepszy telefon. Musisz go mieć!
perswazyjna
Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu — A. Mickiewicz, Stepy akermańskie
poetycka
Wyraz „język” jest pochodzenia prasłowiańskiego.
metajęzykowa
Halo! Oczywiście! Słuchasz mnie?
fatyczna
Zarządzam, że od jutra lekcje rozpoczynają się o 8.15.
stanowiąca
Stoliczku, nakryj się!
magiczna
Dopasuj funkcję do formy wypowiedzi
Dopasuj funkcję do środka językowego
Na kartkówkę
Całość na jednym ekranie. Pod spodem checklista, która zapisuje się w przeglądarce, więc możesz odhaczać przez kilka dni.
Definicje, które trzeba umieć dosłownie
pojęcie
definicja
znak
element rzeczywistości, który nie odsyła do samego siebie, ale do czegoś poza nim
znak naturalny
powstały na mocy związku naturalnego, np. dym
znak konwencjonalny
powstały celowo, na mocy umowy, np. znak drogowy
język
system znaków konwencjonalnych: słownik plus gramatyka
kompetencja językowa
znajomość słownika i gramatyki
akt komunikacji
sytuacja werbalnego porozumiewania się z drugim człowiekiem
nadawca
osoba, która mówi lub pisze do kogoś
odbiorca
osoba, która słucha lub czyta i rozumie komunikat
komunikat
to, co zostało powiedziane lub napisane przez nadawcę
kod
wspólny dla nadawcy i odbiorcy system znaków
kontakt
droga przekazywania komunikatu, bezpośrednia lub pośrednia
kontekst
pozajęzykowa rzeczywistość, do której odsyła komunikat
funkcja językowa
cel, w jakim nadawca formułuje wypowiedź
Funkcje w jednym słowie
komunikatywna — informuje
ekspresywna — wyraża uczucia nadawcy
impresywna — wpływa na odbiorcę
perswazyjna — przekonuje (odmiana impresywnej)
poetycka — zwraca uwagę na sam tekst
metajęzykowa — mówi o języku
fatyczna — podtrzymuje kontakt
stanowiąca — zmienia rzeczywistość
magiczna — zmienia ją mocą słowa (odmiana stanowiącej)
Siatka Jakobsona, czyli ściąga ze ściągi: nadawca → ekspresywna, odbiorca → impresywna, komunikat → poetycka, kod → metajęzykowa, kontakt → fatyczna, kontekst → komunikatywna. Sześć par i masz prawie cały temat.
Pułapki, na których najłatwiej stracić punkt
kontakt czy kontekst — kontakt to droga, kontekst to sytuacja i temat
język to znaki konwencjonalne, nie naturalne, choć dotyczy naturalnej potrzeby mówienia
pytanie nie zawsze pyta — „Czy mógłbyś…” to funkcja impresywna
informacja o języku to metajęzykowa, a nie komunikatywna
perswazyjna to odmiana impresywnej, a magiczna odmiana stanowiącej, nie odwrotnie
jedna wypowiedź, kilka funkcji — wiersz reklamowy bywa poetycki i perswazyjny naraz; podajesz główną, a drugą możesz dopisać dla punktu
Checklista
Fiszki
Kliknij kartę, żeby zobaczyć odpowiedź. Filtry zawężają zestaw do jednego działu.
kliknij, żeby odwrócić
Quiz
Pytania z całego tematu, w losowej kolejności, z wyjaśnieniem przy każdej odpowiedzi.